Skip Navigation Links   
1396/07/01 - برای سال هایی که ایران مملو از «ما» بود
براي سال هايي که ايران مملو از «ما» بود
محمود اسلاميان/ مديرعامل صندوق بازنشستگي کشوري

وقتي از سال هاي رفته هشت سال دفاع مقدس ياد مي کنيم، براي بسياري از جوانان و حتي موسپيدان اين مرز و بوم، سال هاي تمام شده اي است که به راحتي و سهولت قابل ياد شدن و فراموش شدن است. بايد از آن گذشت و تنها به جلو و آينده فکر کرد!
اما مشقت سال هاي نبرد که به حق، ميدان نبرد حق عليه باطل بود را تنها مردان و زناني به خوبي و با گوشت و استخوان خود به ياد مي آورند که در آن بُرهه که سراسر جنگ بود و خونريزي، شاهد از دست دادن بهترين دوستان و نزديک ترين عزيزان شان بودند. شاهد دور شدن و کوچ اجباري از کاشانه و زندگي داشته شان. شاهدان عيني سال هايي که فداکاري، ايثار و مقاومت در تک تک انسان هاي آن روزگار، مانند لوحي از غيرت بود که بر تار و پود انسانيت و اخلاق انسان ها فارغ از بزرگي و کوچکي و زن و مرد، حک شده بود.
آن روزگار تفاوتي نداشت که چه کسي، کجا، چرا، با چه حق الزحمه اي و چگونه، مي تواند به مردان ميدان نبرد کمک کند، مهم دفاع از هويت ايراني و اسلامي و دفاع از ناموس و کيان کشور بود. همين هويت و فعل خواستن، دانش آموزان خردسال را به زير تانک ها و مواجهه با تجهيزات بزرگ و لشگر عظيم و پرجمعيت دشمن کشاند و زنان را حتي گيسوسپيدان را به کمک و رساندن دست ياري به رزمندگان اين ديار دعوت کرد. همه جا در عين جنگ و نابودي و خون، جوشش و خروش و همدلي جاري بود. رشادت، يک کلمه نبود، يک فرهنگ سترگ و همه گير بود که دامن هر ايراني از آن آراسته شده بود. اخلاق و دين و نبرد و شهادت مختص يک گروه و دسته نبود، برادري و برابري و دوستانه طي طريق کردن را به سادگي مي شد حس کرد. بي هيچ منت و منيتي، آدم ها کنار يکديگر دست برادري دراز مي کردند. هنوز حال و هواي انقلاب و بچه هاي آن در شريان حياتي کوچه پس کوچه ها جاري بود. دولت و مردم، من و او مطرح نمي شد و همه، بدون نام و عنوان ها و زرق و برق ها و داشتن ها و نداشتن ها، کفش آهنين به پا کرده بودند و به ميدان آمدن و منادي خطوطي شدند که با وجود هجمه هاي سنگين دولت هاي سينه سپر کرده در مقابل انقلاب اسلامي ايران، مرزهاي درخشان کشور را که از پس سال هاي دور باقي بود، ماندگار کردند. مرزهايي که سال هاي سال است مردمان اقليم ها و اقوام مختلف از آذربايجان تا سيستان و از خراسان تا خوزستان و همه و همه را گرد يک هويت مسلم و زيبا گردآورده است: ايران.
اکنون پس از سال ها که از نبرد ايران بزرگ با بخشي از دنياي استعماري آن روزگار مي گذرد، همچنان کشورهاي مختلف، به دنبال دست اندازي به داشته هاي اين خطه کهن هستند و اين «ما» هستيم که در مقابل اين همه حمله نابرابر، بايد به دفاعي مقدس دست يازيم. هنوز ايران اسلامي، نداي فرزندان خود را در روزهاي جنگ تحميلي به ياد مي آورد و هنوز خاک کشور از استخوان هاي فرزندانش حفاظت مي کند. بايد اين راه، اين منش و اين فرهنگ براي ايرانيان آينده که از سال هاي نبرد و ايثار و مقاومت بسيار دور شده اند، باقي و جاري بماند. بايد ايران براي «ما» زنده بماند.
اينجانب به نمايندگي از صندوق بازنشستگي کشوري فرارسيدن هفته دفاع مقدس را به هم ميهنان و به ويژه بازنشستگان کشوري ارجمند تهنيت عرض مي نمايم و اميدوارم، همه ايرانيان در هر کجاي اين سرزمين پهناور و حتي ساير کشورهاي جهان، همچنان احيا و حفظ فرهنگ فداکاري، برادري و مهرباني که از ويژگي هاي ايرانيان کهن و مردمان اهل ديانت است، را دنبال کنند.
 
ساختمان مرکزی : تهران - خيابان دکتر فاطمی - ميدان جهاد شماره 61 ، تلفن 88954405 ، فکس : 88963602 ، شماره پستی : 1414771118
کليه حقوق اين وب سايت متعلق به صندوق بازنشستگی کشوری بوده و استفاده از مطالب آن با ذکر منبع بلامانع است
Designed & Developed by : Behvar Design & Engineering Co.