به استناد اساسنامه سازمان بازنشستگی کشوری ، این سازمان موسسه ای بیمه ای ، دارای شخصیت
حقوقی مستقل و وابسته به وزارت رفاه وتامین اجتماعی است که مسئولیت اداره امورصندوق
بازنشستگی مستخدمان مشمول مقررات بازنشستگی کشوری را با رعایت مقررات استخدامی مربوط
عهده دار است .
عمده مشمولین مقررات بازنشستگی کشوری عبارتند از :
1 - مستخدمین رسمی مشمول قانون مدیریت خدمات کشوری .
2 – مستخدمین رسمی مشمول آئین نامه استخدامی اعضای هیات علمی دانشگاهها و موسسات آموزش
عالی .
3 – قضات قوه قضائیه و دادگستری مشمول مقررات استخدامی قضات .
4 – مستخدمین رسمی (کادر سیاسی ) وزارت امورخارجه مشمول مقررات استخدامی وزارت امورخارجه
.
5 – مستخدمین ثابت شهرداریهای سراسر کشور به استثناء شهرداری تهران .
6 – مستخدمین پیمانی دستگاههای اجرائی ( متقاضی استفاده از مقررات بازنشستگی و وظیفه
صندوق بازنشستگی کشوری ) .
7 – خویش فرمایان ( مستخدمین بازخریدی وزارت راه وترابری و ماده 147 قانون برنامه چهارم
توسعه) .
صندوق
بازنشستگي كشوري
پس از تصویب قانون استخدام کشوری در تاریخ 31/3/1345 به موجب ماده 70 قانون مزبور اداره کل بازنشستگی با کلیه دارائی و موجودی صندوق بازنشستگی و اسناد و اوراق و بودجه وتعهدات خود از وزارت دارائی منتزع و تابع سازمان اموراداری واستخدامی
کشور گردید و براساس اصلاحیه ماده مذکور از اول سال 1354 صندوق بازنشستگی کشوری به
صورت موسسه ای مستقل وابسته به سازمان اموراداری و استخدامی کشور تشکیل گردید . با
ادغام سازمانهای اموراداری و استخدامی کشور و برنامه وبودجه در تاریخ 11/12/1378و تشکیل
سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور ، صندوق بازنشستگی کشوری نیز یکی از موسسات تابعه
این سازمان شد ، با تصویب قانون نظام جامع رفاه وتامین اجتماعی در تاریخ 21/2/1383
و به موجب تبصره 2 ماده 17 این قانون ، صندوق بازنشستگی کشوری از سازمان مدیریت وبرنامه
ریزی کشور منتزع و تابع وزارت رفاه وتامین اجتماعی گردید و توسط سازمان بازنشستگی کشوری
اداره می گردد.